Bunaldığımızda, kalbimiz ve ruhumuz yorulup bir kapı aradığında ilk çalacağımız kapı, Rabbimizin kapısı olmalıdır.

İstişareye uygun hareket ettikten sonra artık bu karardan dönülmez. Yapılacak tek şey Allah’a güvenmektir. Mutlak zafer, başarı kuşkusuz O’nun yardımıyladır.

Mutlu sonu olsun diye uğraşır insan, uğraşmalıdır. Mutlu son için değer, zor da olsa saygı göstermek. Cennette biten bir son. O son için değer işte. O sona derler “Mutlu son!” diye.

İstişare dinimizden bir konudur; namaz gibi, oruç gibi... Bizden öncekiler namaz gibi istişareyi de anlamış ve uygulamışlardır.

Çünkü mü’min en rahat anında olsa da haramla dolu bir yerde yaşamak zorunda kalsa da Rabbini unutmaz.

Bir kul Rabbini seviyor ve sevgisini salih amellerle buluşturuyorsa Allah da o kulu seviyor demektir.

Bir mucizeyi anlatmaya yeter mi kelam? Meryem’i yazmaya hangi kalem tam?

İstişare etmek birbirimizin fikir eksikliğini tamamlamaya yardımcı olmak; anlayamadığını, göremediğini göstermek içindir.

Mü’minin ısrarla dua edip aradan uzun zaman geçmesine rağmen duasına icabet edilmemesi başlı başına bir imtihandır.

Önemli olan IQ sıralamasında üst kısımda yer almak, zekâ testlerini başarıyla tamamlamak değil sahip olunan zekânın hakkını verebilmektir.